Asperger is slechts een onderdeel van wie ik ben

In het kader van de NVA Autismeweek, vertelt Melissa Vlok-Franken (27) over het leven met Asperger. Haar hele leven wist ze al dat ze anders was dan anderen. Dit vond ze moeilijk, maar geen reden tot beperkingen.

Melissa Vlok-Franken

HR- adviseur Arbo & Gezondheid 

Melissa is 27 jaar oud en woont samen met haar man Nick en zoontje Logan in Alkmaar. In haar vrije tijd kookt ze graag met verse groenten en kruiden uit haar moestuin. Melissa is werkzaam als HR-adviseur Arbo & Gezondheid bij Brunel. In haar functie houdt ze zich vooral bezig met het oplossen en voorkomen van ziekteverzuim. “Het is aan mij om mensen zo snel mogelijk weer aan het werk te krijgen, zonder duurzaam herstel in de weg te zitten. Hierbij spelen wet- en regelgeving een grote rol.”

Syndroom van Asperger

Op haar 18e kwam Melissa op eigen initiatief bij de GGZ terecht voor een intake. Ze stond op het punt om af te rijden voor haar rijbewijs, wat niet zonder slag of stoot ging. Ze kwam zichzelf tijdens haar rijlessen te vaak tegen en wist dat officiële diagnostiek haar zou helpen haar rijbewijs te halen. Bij de GGZ werd al snel het syndroom van Asperger vastgesteld. “Die diagnose deed me eigenlijk niets. Ik wist mijn hele leven al dat ik anders was dan anderen. Dat was voor mij geen nieuws. Makkelijk was het zeker niet altijd, maar ik had het toch al aardig ver geschopt. En dat zonder professionele hulp.”

Sociaal aangepast

In de loop der jaren heeft Melissa geleerd zich aan te passen aan haar omgeving. Ze observeert de mensen om haar heen en kopieert hun gedrag. Op die manier behandelt haar omgeving haar als een gelijke. “Dat vind ik heel belangrijk. Ik wil niet dat mensen mij anders behandelen, dan speelt Asperger een te grote rol in mijn leven. Daarom leer ik mezelf zoveel mogelijk sociale vaardigheden aan. Dit gaat nooit vanzelf; ik ben een soort menselijk kopieerapparaat dat altijd aanstaat.”

Uitdagingen op het werk

Die beginnen voor Melissa al bij het solliciteren. Ze wil graag werken voor bedrijven waar het politieke spel geen rol speelt. Waar het echt gaat om wat je capaciteiten zijn en niet hoe vlot je babbel is. Waar het niet uitmaakt of je anders bent dan anderen. Via een kennis kwam ze bij Brunel terecht waar ze meteen vond wat ze zocht. Een directe organisatie, maar met een beetje jeu. “Toen ik bij Brunel solliciteerde, was ik niet van plan over Asperger te vertellen. Dat wilde ik graag voor mezelf houden. Dat is niet gelukt; mijn sollicitatiegesprek verliep zo prettig dat ik het toch maar eerlijk heb verteld. Volgens mij heeft deze eerlijkheid mijn kans van slagen alleen maar vergroot. Brunel wist immers beter wat ze van mij konden verwachten. Inmiddels weten mijn collega’s precies wat ik nodig heb om mijn werk goed te doen en geven mij daar de ruimte voor. Die acceptatie voelt heel goed. Natuurlijk blijven sommige situaties voor mij een uitdaging. Zo vind ik veel menselijk contact lastig. En heb ik moeite met uitleggen wat voor mij zo vanzelfsprekend is. Niet iedereen ziet verbanden en oplossingen net zo snel als ik.”

Voordelen op het werk

Melissa ziet vooral de voordelen van Asperger in haar werk. Ze is erg gestructureerd, behoudt overzicht en kan door cijfermatig werken snel analyses maken en onderbouwen. Melissa bijt zich helemaal vast in het oplossen van problemen. Hierbij grijpt ze altijd terug op de betreffende wet- en regelgeving. “Op het moment dat ik een heftig dossier behandel, blijf ik rationeel en objectief. Natuurlijk voel ik met de cliënt mee, maar ik laat mijn gevoelens geen rol spelen in mijn professionaliteit. Ik ben me ervan bewust dat het gaat over iemands gezondheid, financiën en dagindeling. Dat zijn belangrijke aspecten, die ik in mijn functie kan beïnvloeden. Dat wil ik graag gedegen doen, zonder het herstel te belemmeren.”

Succesvol (samen)werken

Dit is volgens Melissa alleen mogelijk als haar Asperger niet als beperking gezien wordt, maar als een cadeautje. Als haar capaciteiten en talent voor bepaalde werkzaamheden optimaal benut worden. “Hierbij is het heel belangrijk om met elkaar in gesprek te blijven gaan, zoals mijn collega’s bij Brunel vanaf het begin al doen. Asperger is slechts een onderdeel van wie ik ben. Er is geen handleiding die beschrijft hoe je het best met mij kunt werken. Net zoals die er niet van anderen is.”

Like it? Share it!