De BV ik

donderdag 22 september 2016

Een aantal weken geleden sprak ik een van onze allerbeste medewerkers. Een absolute topper, hij had na zes maanden zijn resultaten voor het eerste jaar gehaald. Uiteraard boden wij hem een vast contract aan en alle voordelen die daar bij horen. Een goed idee dacht ik, maar daar dacht hij duidelijk anders over.. 

Wat moet ik met een vast contract?
Een vast contract? Wat betekende dat? Dat hij zelf niet meer kon bepalen wat hij als volgende klus kon doen en aan de ketting lag bij Brunel? Of ik even uit kon leggen waarom hij die verplichting aan zou moeten gaan? Een mooi salaris? Prima, maar liever had hij dit uitbetaald in vrije dagen voor zijn reis van vier maanden die hij volgend jaar wilde gaan maken, of misschien toch die studie die hij al jaren wilde doen. En die auto? Laat maar zitten, hij woonde in het centrum van Amsterdam en deelde al een auto met drie vrienden.
 
Zijn eerdere ervaring was een organisatie met competitie, maar dan wel tegen elkaar, in plaats van samen beter zijn dan de rest. Een club waar promotie maken vooral meer geld en de baas mogen spelen betekent, in plaats van nog belangrijker worden voor een klant en je ontwikkelen in de inhoud van sales. Een werkgever waar je vooral veel dingen “moet” en weinig echt mag. Taken in plaats van verantwoordelijkheden. En dat is precies wat hij, en vele anderen uit zijn generatie, juist niét willen.

Wat moet je kunnen vs wat je kunt leren
Status en geld zijn dus niet de aantrekkelijkste lokkers voor de young professionals. Taken en regels ook al niet. En dat terwijl ik nieuwe collega’s probeerde binnen te halen met vacatures waarin ik aangaf wat mensen allemaal al moeten kunnen, in plaats van wat ze kunnen leren. Wat speurwerk leerde me dat salaris slechts op nummer 8 staat van de meest belangrijke factoren bij het kiezen voor een nieuwe baan. Op vier staat een goede relatie met de baas, op drie een goede werk-privé balans, op twee een goede relatie met collega’s en op een waardering voor je werk. Het gaat meer en meer om de juiste inhoudelijke opdracht, omstandigheden en cultuur, maar niet meer om de feiten in de arbeidsovereenkomst.

Van werknemer naar opdrachtnemer
Maar waar wil deze generatie dan werken? Dit is niet jarenlang bij één organisatie, maar dit zijn vooral opdrachten en mogelijkheden. De werkgever wordt meer en meer bijzaak. De werknemer wordt meer en meer opdrachtnemer. Bedenk maar eens wat er bij grote infrastructurele projecten gebeurt. De populatie techneuten beweegt van project naar project. En niet de opdrachtnemers, maar de opdrachtgevers zullen zich goed moeten gaan presenteren en verkopen om de realisatie van het project veilig te stellen. Doet hij dit niet dan heeft hij in alle gevallen een probleem: als de opdracht niet gescoord wordt is er geen werk, als de opdracht wel gescoord wordt zijn er geen mensen voor de realisatie ervan.

Bijzaak
We merken het aan alles: de arbeidsmarkt verandert. Zoals ik net al schetste – en dat is wat oncomfortabel – wordt u als  werkgever bijzaak. U kunt al tijden de echt goede mensen niet meer vinden. Zelfs de laatste recessie heeft niet al uw vacatures vervuld. Hij of zij mag niet voor u werken, nee, u mag hen opdrachten aanbieden. U geeft uw werknemer een uitdagende klus voor hooguit een paar jaar. Degene die het zo goed doet, dat ook zijn volgende opdracht door hem of haar laat doen is de echte winnaar. De tekorten op de arbeidsmarkt worden erg persoonlijk, het gaat om waardering.

 
U mag er gebruik van maken, de BV van 2020 heet de BV ik. En niet alleen de zakelijke BV, ook de privé BV ik krijgt u erbij. Uw opdrachtnemer van 2020 wil niet alleen de beste uitvoerder van uw opdracht zijn, hij wil er een beter persoon van worden. In ruil daarvoor stelt hij zijn kennis en netwerk beschikbaar. Op welke manier laat u uw specialist zijn superspecialisme verder ontwikkelen? Heeft u uw vacaturetekst al herschreven? Hoe zorgt u dat u geselecteerd wordt door de opdrachtnemer van nu? De rollen zijn al een tijdje definitief omgedraaid. Nu moet u er nog aan wennen.

 

Like it? Share it!